ค้นเจอ 471 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ลมพายุ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เฮอริเคน

น. ชื่อพายุที่มีความเร็วลมเช่นเดียวกับพายุไต้ฝุ่น แต่เกิดในมหาสมุทรแอตแลนติก ทะเลแคริบเบียน อ่าวเม็กซิโก และภาคตะวันออกของมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ, ลมสลาตัน ก็เรียก. (อ. hurricane).

กระแสลม

น. สายลมพัด.

กลั้นใจ

ก. อั้นลมหายใจ.

ธารยักษ์

น. ชื่อโรคลมอย่างหนึ่ง.

ลมจับ

ก. มีอาการวิงเวียนหน้ามืดบางคราวถึงกับหมดสติ, เป็นลม หรือ เป็นลมเป็นแล้ง ก็ว่า.

ศัทธนะ

[สัดทะนะ] ก. พัด (ใช้แก่ลม), มีลมพัดมา. (บ.).

อานาปานัสสติ

[-นัดสะติ] น. สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก.

เซิง

น. (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ลมที่พัดจากตะวันตกมาตะวันออก เรียกว่า ลมเซิง.

ขยล

[ขะหฺยน] น. ลม. (ข. ขฺยล่).

ปฏิวาต

[-วาด] ว. ทวนลม. (ป.).

ผอด

ก. หายใจ, ดูดลม (จากปอด).

ลมล่อง

น. ลมที่พัดมาตามลำนํ้า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ