ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อ. คำที่เปล่งออกมาด้วยความสงสารหรือรำคาญใจเป็นต้น.
(ปาก) ว. ทุกวัน เช่น พูดกรอกหูอยู่ทุกวี่ทุกวัน.
น. หน้าด้านข้าง (เห็นตาและหูข้างเดียว).
(สำ) ก. บอกหรือสอนไม่ได้ผล.
ก. รู้สึกรำคาญหรือยุ่งยากใจ ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร.
ก. ไม่อยากจะให้ผู้อื่นรู้สึกลำบากเดือดร้อนรำคาญใจ.
(สำ) ก. รนหาเรื่องเดือดร้อนรำคาญมาใส่ตน.
อ. คำที่เปล่งออกมาเพื่อเน้นแสดงคำรับอย่างรู้สึกรำคาญ.
ไม่รู้เรื่องหรอก แต่ทำเป็นพูด อาจจะเพราะรำคาญหรือกลัวเสียหน้า
วลี
ฉันรู้อยู่ ๆ ไม่ต้องพูดแล้ว
น. ชายผมข้างหูที่ระลงมาที่แก้ม.
ก. แยง เช่น เอาขนไก่ยอนหู.
[กัน-] น. เครื่องประดับหูมีรูปเป็นกระหนก เช่น กรรเจียกซ้อนจอนแก้วแพรวพราว. (อิเหนา). [ข. ตฺรเจียก ว่าหู].