ค้นเจอ 675 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ระวิภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประโดง

น. ลำน้ำขนาดเล็กที่ขุดจากลำน้ำขนาดใหญ่เพื่อชักน้ำเข้านาเข้าสวน เรียกว่า ลำประโดง, ลำกระโดง ก็ว่า.

ประตาป

น. ประดาป.

ประติมากร

[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.

ประวิน

น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.

เรือกระแชง

น. เรือบรรทุกชนิดหนึ่ง เล็กกว่าเรือเอี้ยมจุ๊น ท้องเรือกลมป้อม ใช้กระแชงทำเป็นประทุน.

อาดุระ,อาดูร

[-ดูน] ว. เดือดร้อน, ทนทุกขเวทนาทั้งกายและใจ, ในบทกลอนตัดใช้ว่า ดุร ก็มี. (ป., ส. อาตุร).

สมรภูมิ

[สะหฺมอนระพูม, สะหฺมอระพูม] น. สนามรบ. (ส.).

กรวิก

[กะระ-, กอระ-] (แบบ) น. นกการเวก. (ไตรภูมิ). (ป., ส. กรวีก).

ปร,ปร-

[ปะระ-, ปอระ-] ว. อื่น, ใช้เป็นบทหน้าสมาส เช่น ปรปักษ์ ปรโลก. (ป.).

สมร,สมร,สมร-

[สะหฺมอน, สะหฺมอนระ-, สะหฺมอระ-] น. การรบ, การสงคราม. (ป., ส.).

กฎศีลธรรม

น. กฎว่าด้วยการกระทำที่ถูกต้องและไม่ถูกต้องทางศีลธรรม.

กลายกลอก

[-กฺลอก] ดู กระลายกระหลอก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ