ค้นเจอ 380 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รสหวาน, รสอร่อย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ข้าวแคบ

(ถิ่น-พายัพ) น. ข้าวเกรียบที่มีรสเค็ม ๆ อย่างข้าวเกรียบกุ้ง.

จาง

ว. น้อยไป, ลดไป, ไม่เข้ม, (โดยมากใช้แก่สี รส กลิ่น).

บัณรส

[บันนะรด] ว. สิบห้า. (ป. ปณฺณรส).

เผ็ดร้อน

ว. ทั้งเผ็ดทั้งร้อนอย่างรสพริกไทยหรือดีปลี; รุนแรง เช่น โต้คารมอย่างเผ็ดร้อน.

ยิ้มเฝื่อน

ก. ยิ้มวางหน้าไม่สนิทคล้ายกินของมีรสเฝื่อน.

ลวณะ

น. เกลือ, รสเค็ม, ความเค็ม. ว. เค็ม. (ป., ส.).

เสน่ห์ปลายจวัก

(สำ) น. เสน่ห์ที่เกิดจากฝีมือปรุงอาหารให้โอชารส.

ออกรส

ว. มีรสมีชาติ, โดยปริยายหมายความว่า เป็นที่ชอบอกชอบใจ, สนุกสนาน.

ต้มส้ม

น. ชื่อแกงอย่างหนึ่ง ใช้เนื้อปลาต้มในนํ้าแกงที่ปรุงด้วยกะปิ ขิง หัวหอม พริกไทย ส้มมะขาม และนํ้าตาล มีรสเปรี้ยว เค็ม หวาน.

มะเฟือง

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Averrhoa carambola L. ในวงศ์ Oxalidaceae ผลเป็นเฟือง ๆ รสเปรี้ยวบ้างหวานบ้าง.

เอือน

น. ลักษณะของเนื้อมะพร้าวแก่ที่บาง ขรุขระเหมือนผิวมะกรูด มีรสออกหวานไม่มัน เรียกว่า มะพร้าวเป็นเอือน หรือ มะพร้าวเอือนกิน.

กระเอบ

(กลอน) ว. อร่อย, หอมหวาน, เช่น ลิ้มไล้โอชกระเอบหวาน. (ม. คำหลวง จุลพน).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ