ค้นหา "ย.บ.ว." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 7,845 รายการ

[วะทานิยะ-] น. ผู้เอื้อเฟื้อ. (ป. วทานีย; ส. วทานฺย).

[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

[-วะ-] ว. ดี, งาม. (แผลงมาจาก สว สุ โส เช่น เสาวภาพ แผลงมาจาก สวภาพ, เสาวคนธ์ แผลงมาจาก สุคนธ์, เสาวภา แผลงมาจาก โสภา).

ว. หก. (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าพยัญชนะพวกโฆษะ เว้นจาก ณ ม ย). (ส.; ป. ฉ).

ก. เอารวมเข้าเป็นอันเดียวกันหรือเข้าคู่กัน เช่น ควบเชือก ควบด้าย สอบควบ กินยาควบกัน.

[รูบปะสมบัด, รูบสมบัด] น. รูปงาม เช่น เขามีทั้งรูปสมบัติ คุณสมบัติ และทรัพย์สมบัติ.

ก. เต้นตุบ ๆ. (แผลงมาจาก ขมุบ).

[เทบพะ-] น. เทวดา, (โบ) เทพยดา.

[เทบ-] น. นางกษัตริย์, เจ้าหญิง.

[เทบพะยะ-] (โบ) น. เทวดา.

[ทาดสะถูบ] น. ธาตุเจดีย์.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ