ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-คด] น. ช้างที่ผูกเครื่องรบเข้าระวางทัพ.
[-หฺงัน] (กลอน) ก. ทำสงคราม, รบศึก. (ช.).
(กลอน) ก. รบ เช่น ซึ่งเจ้ามาต่อด้วยพ่อได้. (รามเกียรติ์ ร. ๑).
ก. รบประจัญบาน, ต่อสู้กันด้วยอาวุธอย่างชุลมุน, ต่อสู้กันอย่างชุลมุน.
[ปฺระจน] ก. ต่อสู้, สู้รบ, ต้านทาน, ผจญ ก็ว่า.
[ปฺริยะรน] น. ผู้ชอบรบ. (ส.).
[พัก-] น. เหล่าทหารเรือที่ประจำการพลรบ.
น.ความสัมพันธ์ระหว่างรัฐที่จะช่วยเหลือกันตามสนธิสัญญาที่ทำไว้ เพื่อร่วมรบหรือเพื่อการป้องกันร่วมกัน.
[ยุดทะ-] น. สงคราม, การรบพุ่ง. (ป., ส.).
ก. เอาชีวิตรอด, ไม่เสียชีวิต, เช่น ไปรบคราวนี้รอดชีวิตมาได้.
[-รบ] น. กลิ่นหอม. (ส. เสารภฺย; ป. สุรภี).
ก. กล้าอย่างยอมเสี่ยงอันตราย เช่น ทหารไทยออกรบอย่างห้าวหาญ.