ค้นเจอ 231 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "มนสิชา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศิษฎิ

[สิดสะดิ] น. การสอน. (ส. ศิษฺฏิ ว่า การปกครอง, การลงโทษ).

อุปัชฌายวัตร

[อุปัดชายะวัด, อุบปัดชายะวัด] น. กิจที่สัทธิงวิหาริกจะต้องปฏิบัติต่ออุปัชฌาย์ของตน. (ป. อุปชฺฌายวตฺต).

มณฑิระ,มณเฑียร

[มนทิระ, มนเทียน] (โบ) น. มนเทียร. (ป., ส. มนฺทิร).

บุคคลสิทธิ

[บุกคะละสิด, บุกคนละสิด] (กฎ) น. สิทธิเหนือบุคคล เช่น สิทธิของเจ้าหนี้เหนือลูกหนี้.

ประชา

น. หมู่คน เช่น ปวงประชา. (ส.; ป. ปชา).

ปรสิตวิทยา

[ปะระสิดตะวิดทะยา, ปะระสิดวิดทะยา] (แพทย์) น. วิชาที่ว่าด้วยพยาธิ.

กสิกร

[กะสิกอน] น. ผู้ทำไร่ไถนา.

ชำงาย

ก. ฉงน, สนเท่ห์, แคลงใจ, เช่น และเย็นตระชักสิชำงาย. (สมุทรโฆษ).

ประสิทธิ์ประสาท

[ปฺระสิดปฺระสาด] ก. อำนวยความสำเร็จให้เกิดมีขึ้น.

ประสิทธิเม

[ปฺระสิดทิ-] น. คำกล่าวเพื่อความศักดิ์สิทธิ์ หมายความว่า ขอให้สำเร็จแก่เรา.

พิสิฐ

ว. ประเสริฐ, วิเศษ. (ป. วิสิฏ; ส. วิศิษฺฏ).

มนสิการ

[มะนะสิกาน] น. การกำหนดไว้ในใจ. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ