ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สิดสะดิ] น. การสอน. (ส. ศิษฺฏิ ว่า การปกครอง, การลงโทษ).
[อุปัดชายะวัด, อุบปัดชายะวัด] น. กิจที่สัทธิงวิหาริกจะต้องปฏิบัติต่ออุปัชฌาย์ของตน. (ป. อุปชฺฌายวตฺต).
[มนทิระ, มนเทียน] (โบ) น. มนเทียร. (ป., ส. มนฺทิร).
[บุกคะละสิด, บุกคนละสิด] (กฎ) น. สิทธิเหนือบุคคล เช่น สิทธิของเจ้าหนี้เหนือลูกหนี้.
น. หมู่คน เช่น ปวงประชา. (ส.; ป. ปชา).
[ปะระสิดตะวิดทะยา, ปะระสิดวิดทะยา] (แพทย์) น. วิชาที่ว่าด้วยพยาธิ.
[กะสิกอน] น. ผู้ทำไร่ไถนา.
ก. ฉงน, สนเท่ห์, แคลงใจ, เช่น และเย็นตระชักสิชำงาย. (สมุทรโฆษ).
[ปฺระสิดปฺระสาด] ก. อำนวยความสำเร็จให้เกิดมีขึ้น.
[ปฺระสิดทิ-] น. คำกล่าวเพื่อความศักดิ์สิทธิ์ หมายความว่า ขอให้สำเร็จแก่เรา.
ว. ประเสริฐ, วิเศษ. (ป. วิสิฏ; ส. วิศิษฺฏ).
[มะนะสิกาน] น. การกำหนดไว้ในใจ. (ป., ส.).