ค้นเจอ 492 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฟ้า-ท้องฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยอแสง

ว. ปรากฏการณ์ที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แต่ยังเห็นแสงตะวันจับขอบฟ้าเป็นสีแดงเข้ม, มักใช้ว่า ตะวันยอแสง.

มีครรภ์

ก. มีลูกอยู่ในท้อง, มีท้อง ก็ว่า.

จำลอง

ก. ถ่ายแบบ เช่น จำลองจากของจริง. ว. แทน เช่น พระพุทธชินราชจำลอง, ที่ทำให้เหมือนของจริง เช่น ท้องฟ้าจำลอง.

หิม,หิม-,หิมะ

[หิมมะ-] น. ละอองนํ้าในอากาศที่แปรสภาพเป็นของแข็งเพราะอุณหภูมิตํ่า ลักษณะฟูเป็นปุย ลอยลงมาจากท้องฟ้า; ความหนาว, ความเยือกเย็น; ฤดูหนาว. (ป., ส.).

ท้องกิ่ว

ว. หิวจัด, มักใช้เข้าคู่กับคำ ท้องแขวน เป็น ท้องกิ่วท้องแขวน เช่น หิวจนท้องกิ่วท้องแขวน, ไส้กิ่วไส้แขวน ก็ว่า.

ท้องแข็ง

ว. อาการที่หน้าท้องตึงเพราะหัวเราะเต็มที่, ท้องคัดท้องแข็ง ก็ว่า.

ท้องเล็น

ว. เรียกข้าวสารที่หุงยังไม่สุกดี ยังมีแกนเมล็ดข้าวเหลืออยู่บ้าง ว่า ข้าวท้องเล็น.

พื้นท้อง

น. เนื้อตรงส่วนท้อง (โดยมากหมายถึงส่วนท้องของปลา).

มีท้องมีไส้

(ปาก) ก. มีท้อง.

เสาะท้อง

ว. ที่ทำให้ท้องเสีย เช่น กินของเปรี้ยวจัดหรือเผ็ดจัดทำให้เสาะท้อง.

หนักท้อง

ว. พอให้อิ่ม, พอประทังหิว, เช่น กินพอให้หนักท้อง.

หน้าท้อง

น. ส่วนหน้าของท้อง ตั้งแต่ลิ้นปี่จนถึงบริเวณต้นขา เช่น ฉีดเซรุ่มป้องกันพิษสุนัขบ้าที่หน้าท้องหลังจากถูกสุนัขกัด; โดยปริยายหมายถึงท้องที่ยื่นเพราะมีไขมันมาก เช่น ผู้หญิงคนนี้สวยดี เสียแต่มีหน้าท้อง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ