ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ทองที่เกิดในนํ้า. (ปาเลกัว).
น. โลหะชุบทอง, ทองวิทยาศาสตร์ ก็เรียก.
น. โลหะชุบทอง, ทองชุบ ก็เรียก.
น. คลังเงินทอง; ทะเล. (ส.).
[ปะติพานนะกะวี, ปะติพานกะวี] น. กวีผู้มีความสามารถในการใช้ปฏิภาณแต่งกลอนสด.
น. เรียกพานที่ริมปากทำเป็นรูปกลีบบัวโดยรอบว่า พานกลีบบัว.
[ปฺรากพาน] น. เงื้อมภูเขา. (ส. ปฺราคฺภาร; ป. ปพฺภาร).
[พาน, พานะ-] (แบบ) น. การบอก, การกล่าว, การสวด. (ป.).
[-วะพาน] น. ชายหนุ่ม. ว. หนุ่ม, รุ่น. (แผลงมาจาก ยุวาน).
(สำ) น. คนในเครือญาติแต่งงานกัน ทำให้ทรัพย์มรดกไม่ตกไปอยู่กับผู้อื่น.
น. ทองที่เป็นเม็ด ๆ อย่างทรายปนอยู่กับทราย. ว. มีพื้นทาทองให้เป็นจุด ๆ อย่างเม็ดทราย.
[-กอน] น. ทอง, เครื่องทอง. (ป., ส.).