ค้นเจอ 384 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พานทอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กะชามาศ

น. ทองที่เกิดในนํ้า. (ปาเลกัว).

ทองชุบ

น. โลหะชุบทอง, ทองวิทยาศาสตร์ ก็เรียก.

ทองวิทยาศาสตร์

น. โลหะชุบทอง, ทองชุบ ก็เรียก.

รัตนากร

น. คลังเงินทอง; ทะเล. (ส.).

ปฏิภาณกวี

[ปะติพานนะกะวี, ปะติพานกะวี] น. กวีผู้มีความสามารถในการใช้ปฏิภาณแต่งกลอนสด.

กลีบบัว

น. เรียกพานที่ริมปากทำเป็นรูปกลีบบัวโดยรอบว่า พานกลีบบัว.

ปราคภาร

[ปฺรากพาน] น. เงื้อมภูเขา. (ส. ปฺราคฺภาร; ป. ปพฺภาร).

ภาณ,ภาณ-

[พาน, พานะ-] (แบบ) น. การบอก, การกล่าว, การสวด. (ป.).

เยาวพาน

[-วะพาน] น. ชายหนุ่ม. ว. หนุ่ม, รุ่น. (แผลงมาจาก ยุวาน).

เรือล่มในหนอง ทองจะไปไหน

(สำ) น. คนในเครือญาติแต่งงานกัน ทำให้ทรัพย์มรดกไม่ตกไปอยู่กับผู้อื่น.

ทองทราย

น. ทองที่เป็นเม็ด ๆ อย่างทรายปนอยู่กับทราย. ว. มีพื้นทาทองให้เป็นจุด ๆ อย่างเม็ดทราย.

จามีกร

[-กอน] น. ทอง, เครื่องทอง. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ