ค้นเจอ 92 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พาไล

น. พะไล.

พาส

ก. นุ่งห่ม; อยู่. (ป., ส. วาส ว่า ที่อยู่, เครื่องนุ่งห่ม).

พาสน์

น. การนุ่งห่ม, เครื่องนุ่งห่ม; การอยู่; การอบ, การทำให้หอม. (ป., ส. วาสน).

พาสนา

[พาดสะหฺนา] น. วาสนา.

พาสุกรี

[-กฺรี] น. พญานาค. (ป., ส. วาสุกิ).

พาหนะ

[-หะนะ] น. เครื่องนำไป, เครื่องขับขี่, สัตว์สำหรับขี่บรรทุกหรือลากเข็นมีช้าง ม้า โค กระบือเป็นต้น เรียกว่า สัตว์พาหนะ, ยานต่าง ๆ มีรถและเรือเป็นต้น เรียกว่า ยานพาหนะ. (ป., ส. วาหน).

พาหะ,พาหะ,พาหา

น. แขน. (ดู พาหุ). (ป., ส.).

พาหะ

น. ตัวนำ เช่น ยุงก้นปล่องเป็นพาหะไข้มาลาเรีย; (กฎ) คนหรือสัตว์ซึ่งไม่มีอาการของโรคติดต่อปรากฏ แต่ร่างกายมีเชื้อโรคนั้นซึ่งอาจติดต่อถึงผู้อื่นได้.

พาหิรกะ,พาหิระ

[-หิระกะ] ว. ภายนอก. (ป.).

พาหุ

น. แขน. (ป., ส.).

พาหุยุทธ์

น. การต่อสู้ด้วยแขน, การชกมวย, การปลํ้า. (ป.).

พาหุรัด

น. เครื่องประดับชนิดหนึ่ง สวมรัดต้นแขน, ทองต้นแขน ก็เรียก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ