ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น เสียงลมพัดคึ่ก ๆ.
[ทอระ-] (กลอน) ว. พัดหอบเอาไป.
[นิพัดทะ-] น. กุศลที่ทำเป็นนิจ.
[พะยดชะ] ก. ขับ, ขี่; พัด. (ส. วฺยช).
[พัด] น. วัช, คอก. (ป. วช).
น. ลมที่พัดอ่อน ๆ, ลมชาย ก็ว่า.
[-ทูปะนะ] น. พัด. (ป., ส.).
[-มอน] น. อาวุธสำหรับซัด, หอกซัด, สามง่ามที่มีปลอกรูปเป็นใบโพสวมอยู่. (ป., ส.).
(โบ) น. ผ้าซึ่งเจ้าบ่าวนุ่งในพิธีซัดนํ้าแต่งงานแล้วผลัดพาดไว้ที่เรือนหอ มีของมีค่าอยู่ในนั้นเพื่อเป็นรางวัลผู้เอาไปซัก.
[-พาสาด] น. เดือน ๘ แรก, (โบ) เขียนเป็น บุพพาสาฒ ก็มี. (ป. ปุพฺพาสาฬฺห; ส. ปูรฺวาษาฒ).
น. ลมที่พาใบเรือตลบขึ้นปลายเสา.
น. ปืนขนาดเล็ก สำหรับพกพาติดตัวไปได้.