ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-อีสาน, พายัพ) น. เทวดาพวกหนึ่ง.
น. ที่อยู่หรือที่ประทับของเทวดา. (ป., ส. วิมาน).
น. เทวดาพวกหนึ่ง. (ป.; ส. มรุต).
ว. มีอำนาจเหนือฟ้าเหนือเทวดา.
ก. บวงสรวง, เซ่นสรวง, เช่น สังเวยเทวดา.
น. เทวดาที่รักษาน่านน้ำ, ผีเสื้อน้ำ ก็เรียก.
น. คำเรียกพระเจ้าแผ่นดินด้วยความนับถือ.
[พูมิ-] น. พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).
ก. เข้าทำงานของรัฐบาลหรือของพระเจ้าแผ่นดิน.
น. ท้องพระโรง, ห้องเป็นที่ออกขุนนางของพระเจ้าแผ่นดิน.
น. พระมเหสีเอกของพระเจ้าแผ่นดิน.
[เทบ-] น. ลัทธิที่เชื่อว่ามีพระเจ้าจำนวนมากประจำอยู่ในสรรพสิ่ง แต่พระเจ้านั้นไม่มีอำนาจครอบครองโลก.