ค้นเจอ 326 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผูก มัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฟ่อน

น. หญ้าหรือต้นข้าวจำนวนมากที่เอามารวมกันเป็นมัดใหญ่ ๆ.

มัธยันห์

[มัดทะยัน] น. เวลากลางวัน, เที่ยงวัน. (ส. มธฺยาหฺน).

องคมรรษ

[องคะมัด] น. โรคขัดในข้อ. (ส. องฺคมรฺษ).

อวนลอย

น. อวนชนิดที่ไม่มีเครื่องถ่วง ใช้ผูกมุมขอบบนของอวนกับเรือ อีกมุมหนึ่งผูกกับทุ่น ปล่อยให้อวนลอยไป, กัดวาง ก็เรียก.

หมี่

น. ชื่อผ้าชนิดหนึ่ง ทอโดยเอาเชือกมัดด้ายหรือไหมเป็นเปลาะ ๆ ตามลาย แล้วย้อมสี เมื่อทอแล้วจะได้ลวดลายต่าง ๆ ตามที่มัดไว้, ผ้ามัดหมี่ ก็เรียก.

คุมแค้น

ก. ผูกใจเจ็บและคิดอยากแก้แค้น, เก็บเอาความแค้นเข้าไว้.

คู่รัก

น. หญิงชายที่ผูกสมัครรักใคร่กัน, คนรัก.

อาฆาต

[-คาด] ก. ผูกใจเจ็บและอยากแก้แค้น, พยาบาท. (ป., ส.).

กลาป

[กะหฺลาบ] (แบบ) น. หมวด, ฟ่อน, กำ, มัด; ฝูงใหญ่. (ป., ส.).

ตนุมัธยมา,ตนุมัธยา

[-มัดทะยะ-] น. ชื่อฉันท์ชนิดหนึ่ง. (ส.; ป. ตนุมชฺฌา).

มัตสรรย์

[มัดสัน] น. ความตระหนี่; ความริษยา. (ส. มาตฺสรฺย; ป. มจฺฉริย).

มัทนะ

[มัดทะนะ] น. การยํ่ายี, การบด, การทำลาย. (ป. มทฺทน; ส. มรฺทน).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ