ค้นเจอ 227 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปุณอาภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ราพณ์

[ราบ] น. ชื่อเรียกทศกัณฐ์; ยักษ์. (ส. ราวณ).

สูรยพิมพ์

น. ดวงหรือวงตะวัน, สุริยมณฑล หรือ สูรยมณฑล ก็ว่า.

กาบุรุษ

[กาบุหฺรุด] (แบบ) น. คนเลว. (ส. กาปุรุษ; ป. กาปุริส).

บุริม,บุริม-

[บุริมมะ-, บุริม-] ว. ตะวันออก; ก่อน. (ป. ปุริม; ส. ปุรสฺ + อิม).

กระโหม

[-โหมฺ] (กลอน) ก. โหม เช่น ศัพท์ส้าวกระโหมโครม. (บุณโณวาท).

คณาจารย์

[คะนาจาน] น. คณะอาจารย์. (ส. คณ + อาจารฺย).

ปัจเวกขณ์

[ปัดจะเวก] (แบบ) น. การเห็นลงจำเพาะ, การพิจารณา. (ป. ปจฺจเวกฺขณ).

ปาณภูต

น. สัตว์เป็น. ว. มีลมหายใจ. (ป.; ส. ปฺราณภูต).

ปาณสาร

น. กำลังอันว่องไวหรือประเปรียว. (ป.; ส. ปฺราณสาร).

วัตถาภรณ์,วัตถาลังการ

น. เครื่องประดับคือผ้า. (ป. วตฺถ + อาภรณ, วตฺถ + อลงฺการ).

สวน,สวน-,สวน-,สวนะ,สวนะ

[สะวะนะ-] น. การฟัง. (ป.; ส. ศฺรวณ).

สาวนะ

[สาวะนะ] น. เดือน ๙. (ป.; ส. ศฺราวณ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ