ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะวิเวก] น. ที่สงัดเงียบ. (ป.).
[ปะสันนะ] (แบบ) ก. เลื่อมใส. (ป.).
[ปะ-] น. ตลาดของแห้ง, ที่ขายของแห้ง.
[ปะ-] น. ประศาสน์. (ป.; ส. ปฺรศาสน).
[ปาปะ-] น. บาป. (ป., ส.).
[-ปะกะ] น. ผู้ก่อสร้าง. (ป.).
[-หับปะ-] น. พฤหัสบดี. (ป. วิหปฺปติ).
[อะรูบปะพูม] น. อรูปภพ.
[ปะติพานนะ-, ปะติพาน-] น. การกล่าวเหมาะด้วยเหตุผลในทันที.
[อุปะกาน, อุบปะกาน] น. เรียกม้าที่ปล่อยในพิธีอัศวเมธว่า ม้าอุปการ.
[อุปะ-, อุบปะ-] น. ผู้ช่วยเหลือ, ผู้อุดหนุน, หญิงใช้ว่า อุปการิณี.
[อุปะราคา, อุบปะราคา] น. การทำให้ดำ, การทำให้มีมลทิน, ในคำว่า จันทรุปราคา สุริยุปราคา.