ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ทางป่า; แนวไม้. (ส.).
ก. ฟันป่าพงลงให้เตียน.
(สำ) ก. ทำอะไรเกินกำลังความสามารถของตัว.
(สำ) ก. พยายามต่อสู้อุปสรรคต่าง ๆ.
[-รันยิก, -รันยะกะ] ว. เกี่ยวกับป่า, เกิดในป่า, มีในป่า. (ป. อารญฺก; ส. อารณฺยก).
[พะนะโคจอน] น. ชาวป่า, พรานป่า. (ส. วนโคจร).
[พะนะ-] น. ผู้อยู่ป่า, ฤษี. ว. ซึ่งอยู่ในป่า. (ป., ส. วนวาสี).
น. สัตว์ต่าง ๆ มักหมายถึงสัตว์ป่า เช่น ในป่าใหญ่มีสิงสาราสัตว์นานาชนิด.
[กะ-] น. การทำนา, การเพาะปลูก. (ป.).
น. กระท่อมหรือสิ่งปลูกสร้างที่ทำอยู่ชั่วคราว.
น. ไม้ที่ปลูกไว้สำหรับประดับบ้านเรือนหรือสถานที่.
[คฺรึม, คฺรึมคฺรุ] น. ป่าทึบ, ป่ารก.