ค้นเจอ 869 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปรุงยา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถ่ายยา

ก. กินยาถ่าย.

อายุรกรรม

น. การรักษาโรคทางยา.

เภสัชกร

[เพสัดชะกอน] น. แพทย์ปรุงยา, ผู้ที่ได้รับใบอนุญาตให้เป็นผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาเภสัชกรรม.

เมนทอล

น. สารประกอบอินทรีย์ชนิดหนึ่ง มีสูตร C10H20O ลักษณะเป็นผลึกสีขาว หลอมละลายที่ ๔๒ °ซ. มีกลิ่นหอมเย็น มีอยู่ในนํ้ามันหอมระเหยที่ได้จากพืชบางชนิด เช่น นํ้ามันมินต์ซึ่งสกัดจากใบมินต์ ใช้ประโยชน์ในทางยาปรุงกลิ่นและปรุงรส. (อ. menthol).

อายุวัฒนะ

น. เรียกยาที่ถือว่ากินแล้วมีอายุยืนว่า ยาอายุวัฒนะ. (ป.).

โอสถกรรม

น. การแพทย์แผนกใช้ยา, การรักษาไข้ด้วยวิธีใช้ยา.

ชะลูด

น. ชื่อไม้เถาชนิด Alyxia reinwardtii Blume ในวงศ์ Apocynaceae เปลือกหอม ใช้ทำยาและปรุงเครื่องหอม.

เต้าเจี้ยว

น. ถั่วเหลืองที่หมักเกลือสำหรับปรุงอาหาร. (จ.).

น้ำเคย

น. นํ้าที่ได้จากเยื่อเคย (กะปิ) มีรสเค็ม ใช้ปรุงอาหาร.

ประสะ

ก. ฟอกหรือชำระสิ่งต่าง ๆ เช่นเครื่องยาเพื่อให้สะอาดหรือให้รสอ่อนลง; ใช้เรียกยาที่เข้าเครื่องยาสิ่งหนึ่งเท่ากับเครื่องยาอื่น ๆ เช่น ประสะขิง ก็คือเข้าขิงเท่ากับยาอื่นเป็นต้น.

กริยา

[กฺริยา, กะริยา] (ไว) น. คำที่แสดงอาการของนามหรือสรรพนาม. (ส. กฺริยา; ป. กิริยา).

ยาสามัญประจำบ้าน

(กฎ) น. ยาแผนปัจจุบันหรือยาแผนโบราณ ที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขประกาศเป็นยาสามัญประจำบ้าน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ