ค้นเจอ 5,909 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปริชาดา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รีต

น. เยี่ยงอย่าง, แบบแผน, ประเพณี, เช่น นอกรีต. (เทียบ ป. จาริตฺต; ส. จาริตฺร).

ฦๅชา

(โบ) ก. ลือชา.

ชาคริยานุโยค

[ชาคะริยานุโยก] น. การประกอบความเพียรเพื่อจะชำระใจให้หมดจดไม่เห็นแก่นอนมากนัก. (ป.; ส. ชาครฺยา + อนุโยค).

ปริมัท

[ปะริมัด] ก. นวด, บีบ, ขยำ. (ป.; ส. ปริมรฺทน, ปริมรฺท).

ฑาก,ฑาก-

[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).

ลัดา

[ลัดดา] น. ลดา. (ป., ส. ลตา).

อุปัชฌาย,อุปัชฌาย-,อุปัชฌาย์,อุปัชฌายะ

[อุปัดชายะ-, อุบปัดชายะ-, อุปัดชา, อุบปัดชา] น. พระเถระผู้เป็นประธานการบวชกุลบุตรในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. อุปาธฺยาย).

เมี่ยง

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นชา. [ดู ชา ๑ (๑)].

ทริทร

[ทะริด] (แบบ) ว. ยากจน, เข็ญใจ. (ส.; ป. ทลิทฺท).

ปริตโตทก

[ปะริดโตทก] น. นํ้าพระปริตร, นํ้าพระพุทธมนต์. (ป.).

ปริโยสาน

[ปะริ-] น. ที่สุดลงโดยรอบ (หมายความว่า ที่สุดหรือจบลงอย่างบริบูรณ์แล้ว), จบ. (ป.).

ปริวิตก

[ปะริ-] ก. นึกเป็นทุกข์หนักใจ. (ป. ปริวิตกฺก ว่า การตรึกตรอง).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ