ค้นเจอ 6,203 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประติภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จิร,จิร-

[-ระ-] ว. นาน, ช้า. (ป., ส.).

รชตะ

[ระชะตะ] น. เงิน. (ป.).

รสนา

[ระสะ-] น. ลิ้น. (ป., ส.).

สรฏะ

[สะระ-] น. กิ้งก่า. (ป., ส.).

สัญจาระ

[-ระ] น. การเดินไป, การเที่ยวไป. (ป., ส.).

บุญญานุภาพ

น. อำนาจแห่งบุญ. (ป. ปุญฺานุภาว).

ประกีรณกะ,ประเกียรณกะ

[ปฺระกีระนะกะ, ปฺระเกียนระนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน. (ส. ปฺรกีรฺณก; ป. ปกิณฺณก).

ทุกพาย

(โบ) ว. ทุกแห่ง เช่น กระทำพุทธประติมาทุกแห่งทุกพาย. (จารึกวัดศรีชุม).

พิกัติ

น. การทำให้เป็นหลายอย่าง, การกระทำให้แปลกออกไป, การประดิษฐ์ทำ. (ป. วิกติ; ส. วิกฺฤติ).

ปรัสสบท

[ปะรัดสะบด] น. “บทเพื่อผู้อื่น”, ในตำราไวยากรณ์บาลีและสันสกฤตใช้เป็นเครื่องหมายให้ทราบว่าเป็นกริยากัตตุวาจก เช่น สูโท โอทนํ ปจติ = พ่อครัวหุงอยู่ซึ่งข้าวสุก ปจติ เป็นกริยาปรัสสบท, ตรงข้ามกับ อัตตโนบท.

อุค,อุคระ

[อุก, อุกคฺระ] ว. ร้าย, ดุร้าย; ยิ่งใหญ่, มีอำนาจ. (ป. อุคฺค; ส. อุคฺร).

ถาวร,ถาวร-

[-วอน, -วอระ-, -วะระ-] ว. มั่นคง, ยั่งยืน, คงทน. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ