ค้นเจอ 6,349 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประณพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คณนะ,คณนา

[คะนะนะ, คะนะ-, คันนะ-, คนนะ-] (แบบ) ก. นับ เช่น สุดที่จะคณนา, คณานับ ก็ว่า เช่น สุดคณานับ. (ป., ส.).

ศรมณะ

[สะระมะ-] น. ผู้ปฏิบัติบำเพ็ญพรต, พระสงฆ์. (ส.; ป. สมณ).

ทิพยจักษุญาณ

น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, จุตูปปาตญาณ ก็เรียก. (ส. ทิพฺยจกฺษุ + ป. าณ; ป. ทิพฺพจกฺขุาณ).

นิยยานะ

[นิยะ-] (แบบ) น. การนำออกไป, การออกไป. (ป.; ส. นิรฺยาณ).

ประวีณ

ว. ฉลาด, มีฝีมือ. (ส. ปฺรวีณ; ป. ปวีณ).

ปหาน

[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).

ฤกษณะ

[รึกสะนะ] น. การดู, การเห็น. (ส. อีกฺษณ; ป. อิกฺขณ).

วิษาณ

น. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).

โรปนะ

[โรปะนะ] น. การเพาะปลูก. (ป.; ส. โรปณ).

โกวิฬาร

[-ลาระ] (แบบ) น. ไม้ทองหลาง. (ป.).

จิร,จิร-

[-ระ-] ว. นาน, ช้า. (ป., ส.).

รชตะ

[ระชะตะ] น. เงิน. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ