ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[นิยะ-] (แบบ) น. การนำออกไป, การออกไป. (ป.; ส. นิรฺยาณ).
[ปฺระพิน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ส. ปฺรวีณ).
ว. ฉลาด, มีฝีมือ. (ส. ปฺรวีณ; ป. ปวีณ).
(กลอน) ก. อึง, ดัง, เอ็ด, อึกทึก. (บุณโณวาท).
[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).
[รึกสะนะ] น. การดู, การเห็น. (ส. อีกฺษณ; ป. อิกฺขณ).
น. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).
[ปฺระพาด] ก. พัด, กระพือ. (ส. ปฺรวาต).
[ปะวาด] ก. ประพาส. (ป.; ส. ปฺรวาส).
[ปะวาน] น. ประพาฬ. (ป.; ส. ปฺรวาฑ).
[สะวา, สะวาน] น. หมา. (ส. ศฺวา, ศฺวานฺ).
[นิบพาน] น. ความดับสนิทแห่งกิเลสและกองทุกข์. ก. ดับกิเลสและกองทุกข์, ตาย (ใช้แก่พระอรหันต์). (ป.; ส. นิรฺวาณ), โบราณใช้ว่า นิรพาณ ก็มี. (จารึกสยาม).