ค้นเจอ 293 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "นิรวาณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นิยยานะ

[นิยะ-] (แบบ) น. การนำออกไป, การออกไป. (ป.; ส. นิรฺยาณ).

ประพิณ

[ปฺระพิน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ส. ปฺรวีณ).

ประวีณ

ว. ฉลาด, มีฝีมือ. (ส. ปฺรวีณ; ป. ปวีณ).

ประอึง

(กลอน) ก. อึง, ดัง, เอ็ด, อึกทึก. (บุณโณวาท).

ปหาน

[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).

ฤกษณะ

[รึกสะนะ] น. การดู, การเห็น. (ส. อีกฺษณ; ป. อิกฺขณ).

วิษาณ

น. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).

ประพาต

[ปฺระพาด] ก. พัด, กระพือ. (ส. ปฺรวาต).

ปวาส

[ปะวาด] ก. ประพาส. (ป.; ส. ปฺรวาส).

ปวาฬ

[ปะวาน] น. ประพาฬ. (ป.; ส. ปฺรวาฑ).

ศวา,ศวาน

[สะวา, สะวาน] น. หมา. (ส. ศฺวา, ศฺวานฺ).

นิพพาน

[นิบพาน] น. ความดับสนิทแห่งกิเลสและกองทุกข์. ก. ดับกิเลสและกองทุกข์, ตาย (ใช้แก่พระอรหันต์). (ป.; ส. นิรฺวาณ), โบราณใช้ว่า นิรพาณ ก็มี. (จารึกสยาม).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ