ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ที่ชอบฟุ้งเฟ้อใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน.
ว. ชอบโพนทะนาหรือเปิดเผยเรื่องราวต่าง ๆ ที่ตนรู้มา.
ว. ชอบพูดจาว่าร้ายคนอื่น.
น. ความเป็นผู้รู้ผิดรู้ชอบตามปรกติ.
น. “การงานชอบ” คือ ประพฤติกายสุจริต.(ป.).
น. “การเจรจาชอบ” คือ ประพฤติวจีสุจริต. (ป.).
[สุดจะหฺริด] น. ความประพฤติชอบ. (ป., ส.).
(สำ) น. คนที่ชอบหมกมุ่นอยู่กับการอ่านหนังสือ.
(สำ) ก. เห็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้อง, เห็นผิดเป็นชอบ ก็ว่า.
[อะนุรักสะนิยม, อะนุรักนิยม] น. อุดมคติทางการเมือง การเศรษฐกิจ เป็นต้น ที่มีแนวโน้มไปในทางต้านทานการเปลี่ยนแปลง โดยยึดถือสนับสนุนระเบียบที่ตั้งมั่นอยู่แล้ว.
ว. เกกมะเหรก, มีนิสัยเป็นพาล ชอบแกล้งชอบรังแกและเอาเปรียบเขา, มักใช้เข้าคู่กับคำ พาล เป็น พาลเกเร.
[กะ-] น. ลิง, นิยมเขียนเป็น กระบี่. (ป., ส. กปิ).