ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. หญิงที่รัก. (ส. กานฺตา; ป. กนฺตา).
น. สิ่งของที่นำไปให้แก่ผู้ที่รักและนับถือ.
(แบบ) น. ชายชู้, ชายที่รัก. (ป., ส.).
(แบบ) น. หญิงชู้, หญิงที่รัก. (ป., ส.).
[ปฺริยานุด] น. น้องที่รัก. (ส.).
[ปฺรี-] ว. ที่รัก. (ส. ปฺริย; ป. ปิย).
น. ลูกที่รัก. (ป., ส. ปิย + โอรส).
ว. เป็นที่รัก, ที่ชอบพอ. (ส. วนิต).
ว. ที่รักใคร่เอ็นดูมาก, ที่โปรดปรานมาก, เช่น ลูกศิษย์หัวแก้วหัวแหวน.
ก. คร่ำครวญถึงบุคคลผู้เป็นที่รักซึ่งพลัดพรากจากไปเป็นต้น.
[พูม-, พูมิ-] (กฎ) น. ถิ่นที่อยู่อันเป็นแหล่งสำคัญ.
(แบบ) ว. เป็นที่รัก, โดยมากใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น จันทรกานต์ เป็นที่รักของพระจันทร์ ได้แก่แก้วผลึกที่ถูกแสงจันทร์แล้วมีเหงื่อ, คู่กับ สูรยกานต์ เป็นที่รักของพระอาทิตย์ ได้แก่แก้วที่รวมแสงอาทิตย์ให้เกิดไฟได้. (ส.).