ค้นเจอ 494 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "นกกระปูด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขวง

(ถิ่น-พายัพ) น. กรง เช่น ขวงนก ว่า กรงนก.

วายุภักษ์

น. ชื่อนกในวรรณคดี แปลว่า นกกินลม. (ส.).

ศาริกา

น. นกจำพวกนกเอี้ยง. (ส.; ป. สาลิกา).

สุก

น. นกแก้ว, นกแขกเต้า. (ป.; ส. ศุก).

กระจองงอง,กระจองงอง ๆ

ว. เสียงร้องเช่นนั้นพร้อมตีฆ้องป่าวประกาศว่า กระจองงอง ๆ เจ้าข้าเอ๊ย.

กุ๊ก

น. ชื่อนกชนิดหนึ่งในจำพวกนกเค้า เรียกว่า นกกุ๊ก. (พจน. ๒๔๙๓).

นกสองหัว

(สำ) น. คนที่ทำตัวฝักใฝ่เข้าด้วยทั้ง ๒ ฝ่ายที่ไม่เป็นมิตรกันโดยหวังประโยชน์เพื่อตน.

ตลบนก

ก. จับนกโดยการขึงตาข่ายดักไว้ เมื่อนกบินมาก็ตลบตาข่ายแล้วม้วนตาข่ายรวบนกเข้าไว้.

ขี้กระทาเกลือ,ขี้ทา

น. ขี้เกลืออันตกกระฉาบทาไปตามพื้นดิน หรือพื้นที่มีเกลือแห้งเกรอะอยู่เป็นกระ.

ทิชากร

น. “ผู้เกิด ๒ ครั้ง”, นก, หมู่นก; พราหมณ์. (ป.).

ทิชาชาติ

น. “ผู้เกิด ๒ ครั้ง”, นก, หมู่นก; พราหมณ์. (ป.).

กระเซิง,-กระเซิง

ใช้เข้าคู่กับคำ กระเซอะ เป็น กระเซอะกระเซิง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ