ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ตะเหฺลิด] ก. กระเจิดกระเจิง, แตกเพ่นพ่านไป, เพริด.
ก. แตกกระจัดกระจายไปจากกองทัพ, พ่ายแพ้.
ก. แตกเป็นร่อง ๆ เช่น ดินแตกระแหง.
[ปฺริ] ก. แย้ม, ผลิ, แตกแต่น้อย.
ก. ทำให้แตก, หัก. (ป., ส.).
[พินทะ-] ก. แตก, ทำลาย. (ป., ส.).
[มะลาย] ก. แตก, ตาย, ทำลาย.
(สำ) ก. ยุให้แตกกัน, ยุให้ผิดใจกัน.
[อะสำพินนะ-] ว. ไม่แตกต่าง, ไม่เจือปน. (ป. อสมฺภินฺน).
(โบ; กลอน) ส. คำใช้แทนนามหลายฝ่ายให้แยกออกเป็นส่วน ๆ เช่น ทุกทั่วสัตวตื่นตาง แตกเต้า. (ตะเลงพ่าย), ต่าง ก็ว่า.
ก. ขายเป็นส่วนย่อย, ขายตรงแก่ผู้บริโภคใช้สอย.
ก. เอาเงินตราหน่วยใหญ่ไปแลกเป็นเงินปลีกหรือหน่วยย่อย.