ค้นเจอ 535 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทางแยก,แตกย่อย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เตลิด

[ตะเหฺลิด] ก. กระเจิดกระเจิง, แตกเพ่นพ่านไป, เพริด.

แตกทัพ

ก. แตกกระจัดกระจายไปจากกองทัพ, พ่ายแพ้.

แตกระแหง

ก. แตกเป็นร่อง ๆ เช่น ดินแตกระแหง.

ปริ

[ปฺริ] ก. แย้ม, ผลิ, แตกแต่น้อย.

ภัญชะ

ก. ทำให้แตก, หัก. (ป., ส.).

ภิทะ,ภินท,ภินท-,ภินท์

[พินทะ-] ก. แตก, ทำลาย. (ป., ส.).

มลาย

[มะลาย] ก. แตก, ตาย, ทำลาย.

ยุให้รำตำให้รั่ว

(สำ) ก. ยุให้แตกกัน, ยุให้ผิดใจกัน.

อสัมภิน,อสัมภิน-

[อะสำพินนะ-] ว. ไม่แตกต่าง, ไม่เจือปน. (ป. อสมฺภินฺน).

ตาง

(โบ; กลอน) ส. คำใช้แทนนามหลายฝ่ายให้แยกออกเป็นส่วน ๆ เช่น ทุกทั่วสัตวตื่นตาง แตกเต้า. (ตะเลงพ่าย), ต่าง ก็ว่า.

ขายปลีก

ก. ขายเป็นส่วนย่อย, ขายตรงแก่ผู้บริโภคใช้สอย.

แตกเงิน

ก. เอาเงินตราหน่วยใหญ่ไปแลกเป็นเงินปลีกหรือหน่วยย่อย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ