ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชื่อไก่อูชนิดหนึ่งที่เลี้ยงไว้ตีกัน.
น. ไข่ทอดทั้งลูกโดยไม่ต้องตีไข่แดงกับไข่ขาวให้เข้ากัน.
(โบ; เลิก) น. การฆ่า, การทำลาย. ก. ตี.
น. คนตีกลองนำกลองชนะ.
ว. มีหรือทำอย่างเดียวกันอีกครั้งหนึ่งหรือหลาย ๆ ครั้ง เช่น พูดซํ้า ตีซํ้า.
ว. เสียงอย่างเสียงตีด้วยไม้แบน ๆ.
(ปาก) ว. ลักษณะที่ทำไว้มากกว่าที่ต้องการ เช่น ตีเผื่อเหนียว.
น. อันตราย, โพยภัย ก็ว่า. ก. โบย, ตี.
ก. เอาตัวพิมพ์มาเรียงตามต้นฉบับเพื่อตีพิมพ์.
[หะ-] ก. ตี, ฆ่า, ทำลาย. (ป., ส.).
ว. เสียงอย่างเสียงหมาร้องเมื่อถูกตีเป็นต้น.
(กฎ) น. บทกฎหมายที่เทศบาลตราขึ้นเพื่อใช้บังคับภายในเขตเทศบาลนั้น.