ค้นเจอ 325 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เบาไม้

ว. ว่านอนสอนง่าย ไม่ค่อยถูกเฆี่ยนถูกตีนัก (ใช้แก่เด็ก).

มโหระทึก

น. กลองโลหะชนิดหนึ่ง ใช้ตีเป็นสัญญาณและประโคม.

ลาย

(ถิ่น-อีสาน) น. ทำนองเพลงที่ใช้ตีโปงลาง.

ฆ้องชัย

น. ฆ้องขนาดใหญ่ สมัยโบราณใช้ตีเป็นสัญญาณในกองทัพ ในปัจจุบันใช้ตีในงานพิธีมงคลต่าง ๆ, ฆ้องหุ่ย ก็เรียก.

เกราะ

[เกฺราะ] น. เครื่องสัญญาณทำด้วยไม้ ใช้ตีหรือสั่นให้ดัง.

เข่น

ก. ทุบหรือตีอย่างแรงเพื่อให้แบนเป็นต้น เช่น เข่นมีด.

ดุริยางค,ดุริยางค-,ดุริยางค์

น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย + องฺค).

ตฤตีย,ตฤตีย-,ตฤตียะ

[ตฺริตียะ-] (แบบ) ว. ที่ ๓. (ส.; ป. ตติย).

ประหรณ์

(แบบ) น. การตี, การฟัน, การทำร้ายด้วยอาวุธ; อาวุธ. (ส. ปฺรหรณ).

โปโล

น. การเล่นแข่งขันอย่างหนึ่ง โดยขี่ม้าตีลูกกลมด้วยไม้.

รกบิน

น. รกที่ไม่ออกมาตามปรกติภายหลังคลอด แต่กลับตีขึ้นข้างบน.

วสุมดี

[-สุมะ-] น. โลก, แผ่นดิน. (ป., ส. วสุมตี).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ