ค้นเจอ 222 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ติ่งหู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กะต่า

(ถิ่น-อีสาน) น. ตะกร้า, ตะกร้ามีหูหิ้ว; หูก.

เงี่ยหู

ก. เอียงหูฟังเพื่อให้ถนัด, ตั้งใจฟัง.

ตำตา

ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำหูตำตา ก็ว่า.

สำรวมอินทรีย์

ก. ระมัดระวังตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ.

โสตินทรีย์

น. หูซึ่งเป็นใหญ่ในการฟังเสียง. (ป. โสต + อินฺทฺริย).

หน้าเสี้ยว

น. หน้าด้านข้าง (เห็นตา ๒ ข้างและหูข้างเดียว).

เอาหูไปนา เอาตาไปไร่

(สำ) ก. แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไม่สนใจ.

ไก่ป่า

น. ชื่อไก่ชนิด Gallus gallus ในวงศ์ Phasianidae ตัวผู้สีเข้มสดใสและหลากสีกว่าตัวเมีย เช่น สีเขียว ดำ แดง ตัวเมียสีน้ำตาลอมเหลือง ทั้งตัวผู้และตัวเมียขาสีเทาเข้ม โคนหางสีขาว อาศัยในป่าโปร่ง เช่น ป่าไผ่ในประเทศไทยมี ๒ ชนิดย่อย คือ ไก่ป่าติ่งหูขาว (G. g. gallus) และไก่ป่าติ่งหูแดง (G. g. spadiceus) ไก่ชนิดนี้เป็นต้นตระกูลของไก่บ้าน.

ลี่

ว. อาการที่ลู่เอนไปข้างหลัง, ไม่กาง, (ใช้แก่หูของหมาเป็นต้น) เช่น หมาหูลี่. ก. แล่น เช่น ขนานลี่ ว่า เรือแล่น.

เกะ

ว. สั้น เช่น ควายเขาเกะแค่หู. (สิบสองเดือน).

เงี่ยหู

ก. เอียงหูฟังเพื่อให้ได้ยินถนัด, ตั้งใจฟัง.

มกรกุณฑล

[มะกอระ-] น. เครื่องประดับหูมีรูปคล้ายมังกร.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ