ค้นเจอ 1,885 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตัวสระ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โบกขรณี

[-ขะระนี, -ขอระนี] น. สระบัว. (ป. โปกฺ-ขรณี).

อัมพุชินี

น. สระบัว, หนองบัว. (ป.; ส. อมฺพุชินฺ).

อาตมทาน

น. การสละตัวเอง, การพลีตัว. (ส.).

พยัญชนะตัวที่ ๔๓ เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นพยัญชนะตัวต้นได้อย่างตัวอื่น ๆ เช่น อา อก องค์, ใช้นำพยัญชนะเดี่ยวได้อย่างอักษรกลางอื่น ๆ เช่น อนึ่ง องุ่น แอร่ม, ใช้นำตัว ย ให้เป็นเสียงอักษรกลาง แต่นิยมใช้อยู่ ๔ คำ คือ อย่า อยู่ อย่าง อยาก, ใช้เป็นเครื่องหมายรูปสระ ออ เช่น กอ ขอ และประสมกับเครื่องหมายเป็นสระ เอือ เออ เช่น เถือ เธอ, ใช้เป็นตัวเคียงสระ อือ เช่น คือ มือ.

มุจลินท์

[มุดจะ-] น. ต้นจิก; ชื่อสระใหญ่ในป่าหิมพานต์ ซึ่งขอบสระประกอบด้วยต้นจิก. (ป.; ส. มุจิลินฺท).

ลดรูป

ก. ตัดรูปสระบางรูปออกเมื่อมีตัวสะกด แต่คงออกเสียงสระอย่างเดิม เช่น ในคำว่า ลง มี ล สระ โ-ะ ง สะกด ลดรูปสระ โ-ะ เป็น ลง.

ขลวน

[ขฺลวน] น. ตัว. (ข. ขฺลวน ว่า ตัว, ตน).

เริ้ม

ว. สั่นไปทั้งตัว เช่น ตัวสั่นเริ้ม, เทิ้ม ก็ว่า.

หกล้ม

ก. ล้มลง, ทรุดตัวลงเพราะเสียการทรงตัว.

อาศัยลำแข้งตัวเอง

(สำ) ก. ช่วยตัวเอง, พึ่งลำแข้งตัวเอง ก็ว่า.

ชลาศัย

น. บ่อ, สระ, ทะเล; ปลา. (ส.; ป. ชลาสย).

สมีปะ

[สะมี-] (แบบ) ว. ใกล้ เช่น สมีปสร้อยสระศรี. (สมุทรโฆษ). (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ