ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วะทานิยะ-] น. ผู้เอื้อเฟื้อ. (ป. วทานีย; ส. วทานฺย).
[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).
[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).
[-วะ-] ว. ดี, งาม. (แผลงมาจาก สว สุ โส เช่น เสาวภาพ แผลงมาจาก สวภาพ, เสาวคนธ์ แผลงมาจาก สุคนธ์, เสาวภา แผลงมาจาก โสภา).
ก. เอารวมเข้าเป็นอันเดียวกันหรือเข้าคู่กัน เช่น ควบเชือก ควบด้าย สอบควบ กินยาควบกัน.
[รูบปะสมบัด, รูบสมบัด] น. รูปงาม เช่น เขามีทั้งรูปสมบัติ คุณสมบัติ และทรัพย์สมบัติ.
ก. เต้นตุบ ๆ. (แผลงมาจาก ขมุบ).
[เทบพะ-] น. เทวดา, (โบ) เทพยดา.
[เทบ-] น. นางกษัตริย์, เจ้าหญิง.
[เทบพะยะ-] (โบ) น. เทวดา.
[ทาดสะถูบ] น. ธาตุเจดีย์.
[ปฺระพาบ] น. อำนาจ, ฤทธิ์. (ส.).