ค้นเจอ 243 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชะล้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชยา

[ชะ-] (แบบ) น. สายธนู. (ป. ชิยา; ส. ชฺยา).

ชรา

[ชะ-] ว. แก่ด้วยอายุ, ชำรุดทรุดโทรม. (ป., ส.).

โชยติส

[ชะโยติด] น. ดาราศาสตร์. (ส.; ป. โชติ).

พิชย,พิชย-,พิชัย

[-ชะยะ] น. ความชนะ. (ป., ส. วิชย).

ภุช,ภุช,ภุช-

[พุด, พุชะ-] น. แขน; งวงช้าง. (ป., ส.).

มิญช,มิญช-

[มินชะ-] น. เยื่อ, แก่นหรือเมล็ด. (ป.).

รชนิ,รชนี

[ระชะ-] น. เวลาคํ่า, กลางคืน. (ป., ส.).

รชะ

[ระชะ] น. ธุลี, ละออง; ความกำหนัด. (ป., ส.).

รัชนะ

[รัดชะ-] น. การย้อม. (ป., ส. รชน).

อิชยา

[อิดชะยา] น. การบูชา, การเซ่นสรวง. (ส.).

พิศุทธิ์

น. ความผ่องใส, ความงาม, ความดี, ความสะอาด, ความบริสุทธิ์, ความถูกต้อง; การล้าง. (ส. วิศุทฺธิ; ป. วิสุทฺธิ).

ล้างแค้น

ก. แก้แค้นโดยทำร้ายร่างกายหรือทำลายล้างชื่อเสียงของผู้ที่ทำให้ตนแค้น.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ