ค้นเจอ 333 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จ้าวป่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วนา

(กลอน) น. ป่า. (ป., ส. วน).

อรัญวาส

น. การอยู่ในป่า. (ป. อรญฺวาส).

อรัณย์

น. ป่า. (ส. อรณฺย; ป. อรญฺ).

อาเวศ

[-เวด] น. ทาง เช่น พนาเวศ ว่า ทางป่า. (ส. อาเวศ ว่า การเข้า, ทางเข้า).

ป่าดงดิบ,ป่าดิบ

น. ป่าไม้ที่มีอยู่ทั่วไปในเขตร้อน ฝนชุก เป็นป่าไม้สีเขียวไม่ผลัดใบ.

พราน

[พฺราน] น. ผู้หากินในทางล่าสัตว์เป็นต้น, ผู้ชำนาญป่า, เช่น พรานนก พรานป่า.

ผีเรือนไม่ดี ผีป่าก็พลอย

(สำ) น. คนในบ้านเป็นใจช่วยให้คนนอกบ้านเข้ามาทำความเสียหายได้.

พนจร,พนจรก

[พะนะจอน, พะนะจะรก] น. ชาวป่า, พรานป่า. (ป., ส. วนจร, วนจรก).

พเนจร

น. ผู้เที่ยวป่า, พรานป่า; โดยปริยายหมายความว่า ร่อนเร่ไป, เที่ยวไปโดยไร้จุดหมาย. (ป., ส. วเนจร).

กะต่อย

น. พลูป่า เรียกว่า พลูกะต่อย. (ปรัดเล).

กุย

น. ชาวป่าพวกหนึ่งคล้ายพวกมูเซอ.

บุก

ก. ลุย, ฝ่าไป, เช่น บุกโคลน บุกป่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ