ค้นเจอ 204 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จิราภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มือไม่พาย เอาเท้าราน้ำ

(สำ) ก. ไม่ช่วยทำแล้วยังขัดขวางการทำงานของผู้อื่น.

จิต,จิต-

[จิด, จิดตะ-] น. ใจ, สิ่งที่มีหน้าที่รู้ คิดและนึก, (โบ เขียนว่า จิตร), ลักษณนามว่า ดวง. (ป. จิตฺต).

ไตรกิศยา

[ไตฺรกิดสะยา] (แบบ) น. การเยียวยา. (ป. ติกิจฺฉา; ส. จิกิตฺสา).

บาจิกา

(แบบ) น. แม่ครัว. (ป. ปาจิกา). (ดู บาจก).

อัตตโนบท

น. “บทเพื่อตน”, ในตำราไวยากรณ์บาลีและสันสกฤตใช้เป็นเครื่องหมายให้ทราบว่า เป็นกริยากรรมวาจกหรือภาววาจก เช่น สูเทน โอทโน ปจิยเต = ข้าวสุกอันพ่อครัวหุงอยู่, ปจิยเต เป็นกริยาอัตตโนบท, ตรงข้ามกับ ปรัสสบท.

บุษราคัม

[บุดสะราคำ] น. พลอยสีเหลือง.

ปรัมปรา

[ปะรำปะรา] ว. สืบ ๆ กันมา, เก่าก่อน. (ป., ส.).

ศรายุธ

[สะรายุด] น. อาวุธคือศร. (ส. ศร + อายุธ).

สมน้ำสมเนื้อ

ว. พอเหมาะพอดีกัน เช่น ขิงก็ราข่าก็แรง สมน้ำสมเนื้อกันดีแล้ว.

สัมปรายภพ

[-ปะรายะ-, -ปะราย-] น. ภพหน้า. (ป., ส.).

อัปสร

[อับสอน] น. นางฟ้า. (ส. อปฺสรสฺ; ป. อจฺฉรา).

อาฬาริก

น. คนครัว. (ป.; ส. อาราลิก).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ