ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ทุดงคะสะมาทาน] น. การถือธุดงค์.
[นักคะ-] (แบบ) ว. เปลือยกาย เช่น นัคสมณะ ว่า ชีเปลือย. (ป. นคฺค).
[นากคะ-] น. ชื่อโคลงโบราณชนิดหนึ่ง, สนธิอลงกต ก็ว่า.
[นากคะสังวัดฉะระ] น. ปีมะโรง. (ป.).
[โพกคะ-] น. ทรัพย์สิ่งของที่ใช้อุปโภคบริโภค.
[โยกคะยะ] ว. สมควร, เหมาะ. (ส. โยคฺย).
[โรคะ-] น. คัมภีร์แพทย์โบราณว่าด้วยสมุฏฐานแห่งโรค.
[อักคะ] ว. เลิศ, ยอด. (ป.; ส. อคฺร).
[เคฺรือ] ว. ลักษณะของเสียงที่สั่นพร่าไม่แจ่มใส เรียกว่า เสียงเครือ.
ก. สั่นสะเทือน, โอนเอน, เช่น จิตใจหวั่นไหวไปตามอารมณ์, ครั่นคร้าม เช่น ไม่หวั่นไหวต่อภยันตรายใด ๆ. ว. อาการที่สั่นสะเทือนมาก (ใช้แก่เสียง) เช่น เสียงดังสนั่นหวั่นไหว.
[คะรุพัน] น. ของที่ใช้ทนทาน เช่น ตู้ โต๊ะ เก้าอี้.
[คักคะนะ] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน).