ค้นเจอ 8,080 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คณ-วท"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รงค,รงค-,รงค์

[รงคะ-, รง] น. สี, นํ้าย้อม; ความกำหนัด, ตัณหา, ความรัก; ที่ฟ้อนรำ, โรงละคร; สนามรบ, ลาน. (ป., ส. รงฺค).

ราค,ราค-,ราคะ

น. ความกำหนัดยินดีในกามารมณ์, ความใคร่ในกามคุณ. (ป., ส.).

ฉินท,ฉินท-,ฉินท์

[ฉินทะ-] (แบบ) ก. ตัด, ขาด, ทำลาย. (ป., ส.).

มนท,มนท-,มนท์

[มนทะ-] น. ดาวพระเสาร์. ว. เฉื่อย,ช้า; อ่อนแอ; โง่เขลา; ขี้เกียจ. (ป., ส.).

ลูกขุน ณ ศาลา

(โบ) น. คณะข้าราชการชั้นสูงฝ่ายธุรการ ซึ่งมีตำแหน่งต่าง ๆ มีเสนาบดีเป็นต้น รวมกันเรียกว่า ลูกขุน ณ ศาลา.

ไอริณ

เกลือสินเธาว์

เนาว,เนาว-,เนาว-

[เนาวะ-] (แบบ) ว. ใหม่. (ป. นว).

เนาว,เนาว-,เนาว-

[เนาวะ-] (แบบ) ว. เก้า, จำนวน ๙. (ป. นว).

อาปณ,อาปณ-,อาปณะ

[-ปะนะ-] น. ตลาด, ร้านขายของ. (ป., ส.).

ชว,ชว-

[ชะวะ-] (แบบ) ว. เร็ว, (มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส) เช่น ชวการ ชวกิจ ชวเลข, แผลงเป็น เชาว์ ก็มี.

เทว,เทว-

[เทวะ-] (แบบ) น. เทวดา, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น. (ป., ส.).

เทว,เทว-

[ทะเว-] (แบบ) ว. สอง, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น. (ป. เทฺว).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ