ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปฺรอด] ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ขี้ปรอด ๆ.
ว. ไม่เป็นอย่างใดอย่างหนึ่งโดยแน่นอน เช่น จะว่าขี้เกียจก็ไม่เชิง.
[ทันทิ-] น. ชื่อนกในพวกสัตว์หิมพานต์ รูปเป็นครุฑถือกระบอง.
(สำ) ว. เรียกคนเกียจคร้านเอาแต่นอนว่า ขี้เกียจหลังยาว, ขี้เกียจสันหลังยาว ก็ว่า.
(โบ) ว. มุ่น; ขุ่น เช่น นํ้าใช้และนํ้าฉัน นานหลายวันเป็นกระหมุ่น. (ขมุ่น หรือ ขนุ่น ทางเหนือว่า ขี้ตะกอน, ทางใต้ใช้ว่า หมวน).
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. กระโถน.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ขวดโหล.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ก. เตะ.
น. ทิศตะวันออกเฉียงใต้.
ว. ใต้อำนาจ, เสียเปรียบ, เป็นรอง.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. อกไก่.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. ขุ่น.