ค้นเจอ 319 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ก้อนหิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปราษาณ

[ปฺราสาน] น. หิน. (ส. ปาษาณ; ป. ปาสาณ).

ผลิกศิลา

น. หินผลึก. (ป. ผลิก + ส. ศิลา).

อับเฉา

น. ของถ่วงเรือกันเรือโคลง มีหินและทรายเป็นต้น.

ลูกกลอน

น. เม็ดยาเปียก ๆ ที่ปั้นเป็นก้อนกลมเพื่อกลืนกิน.

ปูนสอ

น. ปูนขาวที่ผสมกับทรายและนํ้ากาวหนังหรือนํ้าอ้อยเป็นต้น สำหรับเชื่อมอิฐหรือหิน, ปูนขาวหรือปูนซีเมนต์ผสมกับทรายและนํ้า สำหรับเชื่อมอิฐหรือหิน.

ขัณฑ,ขัณฑ-

[ขันทะ-] น. ภาค, ตอน, ท่อน, ส่วน, ก้อน, ชิ้น. (ป., ส. ขณฺฑ).

จุกยา

ก. เอายาจืดหรือยาฉุนทำเป็นก้อนกลม ๆ จุกไว้ที่มุมปาก.

น้ำแข็งไส

น. น้ำแข็งที่ได้จากการไสก้อนน้ำแข็งไปบนเครื่องไส มีลักษณะเป็นเกล็ดฝอย.

แป้งแข็ง

น. แป้งผัดหน้าที่อัดเป็นก้อนแน่นหรือเป็นแผ่น มักบรรจุในตลับ.

ศรรกรา

[สักกะรา] น. ก้อนกรวด; นํ้าตาลกรวด. (ส. ศรฺกรา; ป. สกฺกร).

ใบสีมา,ใบเสมา

น. แผ่นหินที่ทำเป็นเครื่องหมายบอกเขตโบสถ์, ใบพัทธสีมา ก็ว่า.

ภุมรัตน์

[พุมมะรัด] น. หินปะการัง. (ส. เภามรตฺน).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ