ค้นเจอ 1,001 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กำลังลม, แรงลม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เซิง

น. (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ลมที่พัดจากตะวันตกมาตะวันออก เรียกว่า ลมเซิง.

พยุ

[พะยุ] น. ลมแรง. (ข. พฺยุะ; ป., ส. วายุ).

ขยล

[ขะหฺยน] น. ลม. (ข. ขฺยล่).

ปฏิวาต

[-วาด] ว. ทวนลม. (ป.).

ผอด

ก. หายใจ, ดูดลม (จากปอด).

เพชรหึง

[เพ็ดชะ-] น. ลมพายุใหญ่.

ลมล่อง

น. ลมที่พัดมาตามลำนํ้า.

วาต,วาต-,วาตะ

[วาตะ-] น. ลม. (ป., ส.).

หวน

ก. เวียนกลับ เช่น ลมหวน.

อนิละ,อนิล,อนิล-

[อะนิละ-] น. ลม. (ป., ส.).

กาฬวาต

[กานละ-] น. ลมพายุใหญ่อย่างหนึ่ง เช่น ด้วยกำลังกาฬวาตโบกเบียน.

แรง

(วิทยา) น. อิทธิพลภายนอกใด ๆ ที่เปลี่ยนแปลงหรือพยายามทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสถานะอยู่นิ่งหรือสถานะการเคลื่อนที่ของเทหวัตถุด้วยอัตราเร็วสม่ำเสมอในแนวเส้นตรง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ