ผลการค้นหา

กาขาว* *กาขาว *กาขาว*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 904 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กาขาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชุณห,ชุณห-

[ชุนหะ-] (แบบ) ว. ขาว, สว่าง. (ป.).

ผ้าใบกลอย

น. ผ้าขาวบางเนื้อแน่นละเอียด.

เผือก

ว. ขาวอย่างผิดปรกติ เช่น ควายเผือก.

ฝรั่งมังค่า

(ปาก) น. ชนชาติผิวขาว.

สกาว

[สะกาว] ว. ขาว, สะอาด, หมดจด.

หงอก

[หฺงอก] ว. ขาว (ใช้แก่ผมหรือหนวดเคราเป็นต้นที่เปลี่ยนจากสีเดิมเป็นสีขาว).

กากภาษา

[กากะพาสา] น. ชาติกา เช่น ลางมารนิรมิตอินทรีย์เศียรเป็นอสุรี และกายเป็นกากภาษา. (คำพากย์).

กาลเทศะ

[กาละ-] น. เวลาและสถานที่; ความควรไม่ควร. (ส.).

กาลัญญู

[กาลันยู] น. ผู้รู้กาล. (ป.).

กาศิกพัสตร์

น. ผ้าเนื้อละเอียดมาจากแคว้นกาสี. (ส.).

โพลง

[โพฺลง] ว. สว่างแจ้ง, ลุกสว่าง, เช่น ไฟลุกโพลง สว่างโพลง; ใช้ประกอบกับคำ ขาว เป็น ขาวโพลง หมายความว่า ขาวมาก, ขาวทั่วทั้งหมด, (ใช้แก่ผม) เช่น ผมหงอกขาวโพลงไปทั้งหัว, โพลน ก็ว่า; ลักษณะที่เบิกกว้าง เช่น ตาลุกโพลง ลืมตาโพลง.

เปลื้องเครื่องสุกำศพ

ก. เปลื้องผ้าขาวที่ห่อศพออกแล้วนำผ้าขาวนั้นและสิ่งปฏิกูลภายในโกศ เช่น กระดาษฟางไปเผาพร้อมบุพโพ แล้วเอาผ้าขาวอีกผืนหนึ่งห่อศพให้ใหม่.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด