ค้นเจอ 419 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*สุ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปสุต

[ปะ-] ก. ประสูต. (ป.; ส. ปฺรสูต).

ปังสุ์

(แบบ) น. บงสุ์. (ป.).

ปังสุกุล

(แบบ) น. บังสุกุล. (ป.).

ปัณรสมสุรทิน

น. วันที่ ๑๕.

ปุนัพพสู,ปุนัพสุ

[ปุนับพะสู, ปุนับพะสุ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๗ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปเรือชัยหรือหัวสำเภา, ดาวหัวสำเภา ดาวสำเภาทอง ดาวสะเภา ดาวยามเกา หรือ ดาวตาเรือชัย ก็เรียก. (ป. ปุนพฺพสุ).

ปูนสุก

น. ปูนดิบที่ถูกความชื้นในอากาศหรือพรมนํ้าแล้วแตกละเอียดเป็นผงขาว, ปูนขาว ก็เรียก.

เป็นสุข

ก. มีความสบายกายสบายใจ เช่น เขาถูกลอตเตอรี่รางวัลที่ ๑ เวลานี้จึงเป็นสุขมาก ประชาชนในประเทศนี้อยู่เย็นเป็นสุขเสมอหน้ากัน, โดยปริยายหมายความว่า ตาย เช่น ไหน ๆ เขาก็เป็นสุขไปแล้ว อโหสิให้เขาเถิด.

เปลื้องเครื่องสุกำศพ

ก. เปลื้องผ้าขาวที่ห่อศพออกแล้วนำผ้าขาวนั้นและสิ่งปฏิกูลภายในโกศ เช่น กระดาษฟางไปเผาพร้อมบุพโพ แล้วเอาผ้าขาวอีกผืนหนึ่งห่อศพให้ใหม่.

เปสุญ,เปสุญ-,เปสุไณย

[-สุน, -สุนยะ-, -ไน] น. ความส่อเสียด. (ป. เปสุญฺ; ส. ไปศุนฺย).

เปสุญวาท

[-วาด] น. คำส่อเสียด. (ป. เปสุญฺวาท).

เปิดบริสุทธิ์

ก. ร่วมประเวณีกับหญิงที่ยังไม่เคยมีประสบการณ์ในการร่วมเพศมาก่อน เดิมเป็นประเพณีของชาวเขาบางเผ่า เช่น อีก้อ เมื่อเด็กหญิงมีอายุย่างเข้าสู่วัยสาวต้องไปศึกษาเรื่องกามกิจโดยร่วมประเวณีเป็นครั้งแรกกับผู้ที่ชุมชนในเผ่านั้นคัดเลือกให้ทำหน้าที่นี้.

ผรสุ

[ผะระสุ] น. ขวาน. (ป.; ส. ปรศุ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ