ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ธรรมารมณ์. (ส.; ป. ธมฺมธาตุ).
[ปฺลอบ] ก. พูดเอาอกเอาใจให้คลายอารมณ์ขุ่นหมอง.
ว. เป็นเครื่องนำหน้า, เป็นอารมณ์, เป็นหัวหน้า. (ป., ส.).
ว. มีความรู้สึกในทางกามารมณ์อย่างรุนแรง.
น. ใจซึ่งเป็นใหญ่ในการรับรู้ธรรมารมณ์ คือ อารมณ์ที่เกิดทางใจ. (ป. มน + อินฺทฺริย).
[-เวก] น. อารมณ์, ความรู้สึก, ความสะเทือนใจ. (อ. emotion).
ว. มีอารมณ์เปลี่ยนแปลงง่ายตามเหตุการณ์.
ก. ยุให้เกิดอารมณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง.
ว. รัก ๆ ใคร่ ๆ, เชิงกามารมณ์, เช่น เรื่องชู้สาว.
ก. อยาก, ใคร่, (มักใช้ในทางกามารมณ์); รีบ, ด่วน.
น. ใจ, อารมณ์ทางใจ, (ปาก) กะจิตกะใจ.
[เขฺลง] ว. ทอดอารมณ์อย่างสบาย (ใช้แก่กริยานอน).