ค้นเจอ 274 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*มุ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มุขเด็จ

น. มุขโถงที่ยื่นออกมาจากหน้าอาคาร เป็นที่เสด็จออก.

มุขโถง

น. มุขที่ยื่นออกมาจากตัวอาคาร ไม่มีฝากั้น.

มุขบาฐ,มุขปาฐะ

[มุกขะบาด, มุกขะ-] น. การต่อปากกันมา, การบอกเล่าต่อ ๆ กันมาโดยมิได้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร, เช่น เรื่องนี้สืบมาโดยมุขบาฐ เรื่องนี้เป็นมุขปาฐะ.

มุขมนตรี

[มุกขะมนตฺรี] น. ที่ปรึกษาราชการชั้นผู้ใหญ่.

มุขย,มุขย-

[มุกขะยะ-] ว. สำคัญ, เป็นใหญ่. (ส.).

มุขยประโยค

น. ชื่อประโยคในตำราไวยากรณ์ได้แก่ ประโยคที่มีประโยคอื่นเป็นส่วนขยาย.

มุขลด

น. พื้นอาคารลดระดับต่ำกว่าพื้นส่วนกลางอาคาร อยู่ต่อออกมาทางหัวและท้ายอาคาร เช่น มุขลดศาลา มุขลดพระที่นั่งต่าง ๆ.

มุโขโลกนะ

[-โลกะนะ] ว. เห็นแก่หน้า, เห็นแก่พวก, เช่น เขาเป็นคนมุโขโลกนะ. (ป.).

มุคคะ

[มุกคะ] น. ถั่วเขียว. (ป. มุคฺค).

มุคธ์

[มุก] ว. เขลา, ไม่รู้เดียงสา. (ส. มุคฺธ).

มุคระ

[มุกคะระ] น. ไม้ค้อน. (ป. มุคฺคร; ส. มุทฺคร).

มุง

ก. เอาวัตถุมีกระเบื้องหรือจากเป็นต้น ขึ้นปิดส่วนบนของเรือนหรือหลังคาเพื่อกันแดดกันฝน เช่น เอากระเบื้องมุงหลังคา; รุมกันเข้าไปดูอย่างไม่มีระเบียบ เช่น มีคนมุงดูคนเป็นลมเต็มไปหมด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ