ค้นเจอ 270 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*บร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บรรเทือง

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ประเทือง) ก. ทำให้กระเตื้องขึ้น, พยุง, ทำให้ดีขึ้น.

บรรพ,บรรพ-,บรรพ-

[บับ, บับพะ-] น. ข้อ, ปล้อง, เล่ม, หมวด, ภาค, ตอน, กัณฑ์; ขั้นบันได; ระยะหรือเวลาที่กำหนด. (ป. ปพฺพ; ส. ปรฺวนฺ).

บรรพ,บรรพ-,บรรพ-,บรรพ์

[บันพะ-, บัน] ว. ก่อน, ทีแรก, เบื้องต้น; ตะวันออก. (ป. ปุพฺพ; ส. ปูรฺว).

บรรพชา

[บันพะ-, บับพะ-] น. การบวช เช่น บรรพชาเป็นกิจที่ทำได้ยาก, ถ้าใช้เข้าคู่กับคำ อุปสมบท บรรพชา หมายความว่า การบวชเป็นสามเณร อุปสมบท หมายความว่า การบวชเป็นภิกษุ. ก. บวช เช่น บรรพชาเป็นสามเณร. (ป. ปพฺพชฺชา; ส. ปฺรวฺรชฺยา).

บรรพชิต

[บันพะชิด] น. นักบวชในพระพุทธศาสนา. (ป. ปพฺพชิต; ส. ปฺรวฺรชิต).

บรรพต

[บันพด] น. ภูเขา. (ส. ปรฺวต; ป. ปพฺพต).

บรรพตกีลา

(แบบ) น. แผ่นดิน. (ส. ปรฺวต + กีลา).

บรรพตชาล

(แบบ) น. เทือกเขา, แนวเขา, ทิวเขา. (ส. ปรฺวต + ชาล).

บรรพตธาตุ

(แบบ) น. แร่. (ส. ปรฺวต + ธาตุ).

บรรพตมาลา

(แบบ) น. เทือกเขา, แนวเขา, ทิวเขา. (ส. ปรฺวต + มาลา).

บรรพตราช

(แบบ) น. พญาเขา. (ส. ปรฺวต + ราช).

บรรพตวาสี

(แบบ) น. ชาวเขา. (ส. ปรฺวต + วาสินฺ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ