ตัวกรองผลการค้นหา
ชำเนียร
หมายถึงว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก เชียร).
เชียร
หมายถึงว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก ชีระ).
ฐานบัทม์
หมายถึงน. ฐานบัวหน้ากระดานบัวควํ่าบัวหงาย.
ทรุดโทรม
หมายถึงว. เสื่อมไปเพราะร่วงโรย ครํ่าคร่า หรือตรากตรำเกินไป.
ประจาค
หมายถึงก. สละ, ให้. (ป. ปริจฺจาค; ส. ปฺรตฺยาค).
ปริจาค
หมายถึง[ปะริจาก] น. บริจาค. (ป. ปริจฺจาค).
กระซุง
หมายถึงน. พนักงาน, ตำแหน่ง. (พจน). (เทียบ กระทรวง).
กระพอกวัว
หมายถึงน. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
กะพ้อ
กะลิงปลิง
กาเปี้ยด
หมายถึง(ถิ่น) น. ต้นหนอนตายหยาก. (พจน. ๒๔๙๓).
กำมะหยี่
หมายถึงน. ชื่อดาวเรืองพันธุ์หนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).