ผลการค้นหา

ค้นเจอ 583 รายการ

น. หญ้าปล้องขน. (ดู ขน ๓).

น. โลมา, ขน. (ป.; ส. โรมนฺ).

[สะละ] น. ขนเม่น. (ป.).

ก. หมดไป, สิ้นไป, เช่น ไฟไหม้เสียวอดเลย, วอดวาย ก็ว่า.

[กันละ-] (แบบ) น. ช่างตัดผม, ช่างโกนผม. (ส.; ป. กปฺปก).

ว. แหว่ง, เว้า, (ใช้กับลักษณะของผม) ในคำว่า ผมฉอก, กระฉอก ก็ใช้.

ว. ลักษณะที่ติดแน่นเป็นปมเหนียวที่ผมหรือขนสัตว์สางไม่ออก เช่น ผมเป็นสังกะตัง.

(สำ) ก. ตกอยู่ในที่คับขันอย่างไรก็ไม่เป็นอันตราย, เป็นคำเปรียบเทียบ หมายความว่า ตกอยู่ที่ใดก็ไม่สูญหาย เช่น ของหลวงตกนํ้าไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้.

น. ชื่อสัตว์สี่เท้าชนิดหนึ่ง ขนยาวคล้ายขนแกะ. (พจน. ๒๔๙๓).

ว. เท่าเส้นผม, เล็ก.

ก. หยิกเป็นฝอย เช่น ผมหยิกหย็อง.

ว. มีหัวไร้ผมบางแห่งหรือทั้งหมด.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ