ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. การจากไป, ความเสื่อมสิ้น; ความตาย. (ป.).
ก. สิ้นอำนาจวาสนา, [[หมดบุญ]] ก็ว่า.
(สำ) ว. ยังเป็นเด็ก.
น. เนื้อเรื่องที่ดำเนินไปตั้งแต่ต้นจนจบ.
น. การสิ้นอายุ, ความตาย; อัตรากำหนดอายุจนสิ้นอายุ. (ป.; ส. อายุกฺษย).
[ขะไส] (โบ) น. กษัย, การสิ้นไป, การหมดไป.
ก. เห็นแก่กินย่อมสิ้นเปลืองมาก.
ก. โยกโย้ไม่เสร็จสิ้นไปง่าย ๆ.
น. พิธีสิ้นปี, ตรุษ. (ป.).
ก. สิ้นเคราะห์กรรมที่เลวร้าย.
ว. สั้น ๆ, ไม่มีหางเสียง, เช่น พูดห้วน ๆ, มีลักษณะที่จบลงอย่างรวบรัด เช่น บทความเรื่องนี้จบลงอย่างห้วน ๆ.
[ผฺลาน] ก. ทำลายให้หมดสิ้นไป, บางทีหมายถึงทำลายทรัพย์สมบัติให้หมดสิ้นไป เช่น ผลาญพ่อผลาญแม่ คือ ทำลายทรัพย์สมบัติของพ่อแม่ให้หมดสิ้นไป.