ค้นเจอ 620 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ไฟเขียว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตัดไฟแต่ต้นลม

(สำ) ก. ตัดต้นเหตุเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลามต่อไป.

รุมไฟ

ก. เอาฟืนดุ้นใหญ่ ๆ วางทับลงบนกองไฟเพื่อให้ไฟติดกรุ่นอยู่เสมอ, สุมไฟ ก็ว่า.

เจ้าสามสี

น. พลอยชนิดหนึ่ง เมื่อโดนแสงอาทิตย์จะมีสีเขียวมรกต เมื่อโดนแสงอื่น ๆ ที่ไม่ใช่แสงอาทิตย์ เช่นแสงไฟจากหลอดไฟ จะมีสีแดงแล้วเปลี่ยนเป็นสีม่วง, พลอยสามสี ก็เรียก.

ฮือ

ก. กรูกันเข้ามาหรือออกไป, แตกตื่นชั่วขณะ. ว. อาการที่ไฟไหม้ลุกลามอย่างรวดเร็ว ในความว่า ไฟลุกฮือ.

ขี้ม้า

ว. เรียกสีกากีแกมเขียวว่า สีขี้ม้า.

หริต

[หะริด] น. ของเขียว; ผัก, หญ้า. ว. เขียว; สีนํ้าตาล, สีเหลือง, สีเหลืองอ่อน. (ป., ส.).

ท้องขาว

น. เรียกผ้าที่มีส่วนกลางขาวว่า ผ้าท้องขาว เช่น ผ้าท้องขาวเชิงชายเขียน. (พงศ. เลขา), ถ้ามีส่วนกลางเขียว เรียกว่า ผ้าท้องเขียว เช่น ผ้าท้องเขียวชายกรวย. (พงศ. เลขา).

เกี้ยวประทีป

น. ซุ้มไฟทำเป็นรูปอย่างเกี้ยว.

ฑาหะ

[ทาหะ] (แบบ) น. ความร้อน, ไฟ. (ป.).

ตโมไพรี

น. ไฟ. (ส. ตโมไพรี ว่า ศัตรูของความมืด).

ปาวกะ

[-วะกะ] (แบบ) น. ไฟ. (ป., ส.).

ย่างสด

ก. เผาทั้งเป็น เช่น ถูกย่างสดในกองไฟ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ