ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. เอาฟืนดุ้นใหญ่ ๆ วางทับลงบนกองไฟเพื่อให้ไฟติดกรุ่นอยู่เสมอ, สุมไฟ ก็ว่า.
ก. รบ เช่น คชจำบังข้าศึก. (ตะเลงพ่าย). น. ศึก, สงคราม; นักรบ. (จารึกสยาม). (ข. จํบาง, จมฺบำง ว่า การรบ, สงคราม).
(สำ) ก. เสี่ยงภัยในสงคราม, เสี่ยงอันตรายจากอาวุธนานาชนิด.
ก. กรูกันเข้ามาหรือออกไป, แตกตื่นชั่วขณะ. ว. อาการที่ไฟไหม้ลุกลามอย่างรวดเร็ว ในความว่า ไฟลุกฮือ.
น. ซุ้มไฟทำเป็นรูปอย่างเกี้ยว.
[ทาหะ] (แบบ) น. ความร้อน, ไฟ. (ป.).
น. ไฟ. (ส. ตโมไพรี ว่า ศัตรูของความมืด).
[-วะกะ] (แบบ) น. ไฟ. (ป., ส.).
ก. เผาทั้งเป็น เช่น ถูกย่างสดในกองไฟ.
ก. เป่าชุดให้ไฟลุก, ฮุด ก็ว่า.
[อะนน] น. ไฟ; พระอัคนี. (ส.).
[-รุด] น. ไฟร้ายกาจ, เพลิงกาฬ.