ค้นหา "ไฟ" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 373 รายการ

ก. อาการที่เปลวไฟแลบลามไปที่อื่น.

ก. แผ่กว้างออกไปโดยเร็ว เช่น ไฟลุกลามไปอย่างรวดเร็ว.

น. การบูชาไฟเพื่อกำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).

[หุตะ-] น. การบูชา, การบูชาไฟ. (ป., ส.).

[โหมฺ] ก. ระดม เช่น โหมกำลัง โหมไฟ.

น. ไฟ. ว. มีแสง, สว่าง, รุ่งเรือง. (ป.).

ว. ใช้ไฟแรงเกินไป (มักใช้แก่การหุงหรือต้มที่ใช้ไฟแรงจนเกือบไหม้).

(ถิ่น-อีสาน) ก. อัง, ทำให้ร้อน, ทำให้สุก, เช่น เอาขี้ผึ้งไปขางไฟ ว่า เอาขี้ผึ้งไปอังไฟ.

น. ชื่อเครื่องตามไฟชนิดหนึ่งที่จุดไฟแล้วปล่อยให้ลอยไปในอากาศ. (ปาก) ว. ไม่มีมูล, เหลวไหล, เช่น ข่าวโคมลอย.

[ชะ-] (แบบ) น. ความรุ่งเรือง, เปลวไฟ, โคมไฟ; ความสว่าง. ว. ซึ่งลุกโพลง, สว่างโพลง. (ส. ชฺวาล; ป. ชาลา).

น. ไฟที่มีเปลวสว่าง (หมายเอาตะเกียง ไฟเทียน เป็นต้น), ตะเกียง, โคม. (ส. ปฺรทีป; ป. ปทีป).

[อักนิ, อักคะนิ, อักนี, อักคะนี] น. ไฟ; ชื่อเทพแห่งไฟ. (ส. อคฺนิ; ป. อคฺคิ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ