ค้นเจอ 256 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ให้เลี้ยง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หากินด้วยลำแข้ง

(สำ) ก. หาเลี้ยงชีพด้วยความมานะพยายามของตัวเอง.

อังคาส

[-คาด] ก. ถวายอาหารพระ, เลี้ยงพระ. (ข.).

เอาลูกเขามาเลี้ยงเอาเมี่ยงเขามาอม

(สำ) ก. เอาลูกของคนอื่นมาเลี้ยงเป็นลูก เป็นภาระรับผิดชอบที่หวังผลตอบแทนแน่นอนไม่ได้.

เกียกกาย

ก. ตะเกียกตะกาย, ขวนขวาย, เช่น ค่อยเกียกกายหาเลี้ยงตน. (สุบิน).

ขุน

ก. ให้อาหารแก่สัตว์เลี้ยง, โดยปริยายหมายถึงเลี้ยงดูอย่างดี.

โคบาล

[-บาน] น. คนเลี้ยงวัว. (ป., ส. โคปาล).

ปาลี

น. ผู้ปกครอง, ผู้เลี้ยง, ผู้รักษา. (ป., ส.).

หากิน

ก. ทำงานเลี้ยงชีวิต, หาเลี้ยงชีพ, เช่น เขาหากินด้วยการประกอบอาชีพสุจริต, มักใช้เข้าคู่กับคำ ทำมา เป็น ทำมาหากิน, หาอาหาร เช่น ให้แต่ที่พัก หากินเอาเอง. ว. ที่หาเลี้ยงชีพด้วยการค้าประเวณี ในคำว่า หญิงหากิน.

รู้อยู่

ว. เลี้ยงง่าย, ไม่อ้อน, ใช้แก่เด็กเล็ก ๆ ว่า เด็กรู้อยู่; (ปาก) โดยปริยายหมายความถึงคนหรือสัตว์เลี้ยงบางชนิดที่ไม่ชอบเที่ยวเตร่.

กระเป๋าหนัก

(ปาก) ว. มีเงินมาก, ร่ำรวย, เช่น วันนี้ยอมเป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าว สงสัยจะกระเป๋าหนัก.

กินบุญ

(ถิ่น-อีสาน, ชาวไทยอิสลาม) ก. กินเลี้ยงในงานทำบุญ.

คนเก่าคนแก่

น. ข้าเก่าเต่าเลี้ยง; คนที่มีพื้นเพอยู่ที่ใดที่หนึ่งเป็นเวลานาน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ